Mangrovlar, deniz çayırları ve tuzlu bataklıklar gibi kıyı ekosistemleri, organik karbonu topraklarında karasal ormanlardan daha yüksek oranlarda depolarlar. Depolanan bu karbona mavi karbon denir. Sedimentler suyla doymuş ve oksijen bakımından düşük kaldığı için ayrışma yavaş olur ve karbon yüzyıllarca kilitli kalabilir.

Bu habitatların korunması ve iyileştirilmesi bu nedenle iki yönlü bir fayda sağlar: biyolojik çeşitliliğin korunması ve iklim değişikliğinin hafifletilmesi. Ekosistemler bozulduğunda, depolanan karbon karbondioksit olarak atmosfere geri salınabilir. Mavi karbon stoklarının doğru bir şekilde hesaplanması, ulusal iklim stratejilerinin ve karbon piyasası projelerinin bir parçası haline gelmektedir.

Araştırmalar, gömülme oranlarını ölçmeye, karbonun kıyı bölgesini terk ettikten sonraki akıbetini anlamaya ve kıyı koruma ve balıkçılık desteğinin ek faydalarını nicelleştirmeye odaklanmaktadır. Mavi karbon girişimleri, habitat kaybına yol açan yerel sosyal ve ekonomik faktörleri de ele aldıklarında en etkili olmaktadır.

Sağlıklı bir deniz çayırı çayırı, yüzeyde gözle görülür bir değişiklik olmaksızın, yıllar geçtikçe tortullarında karbon biriktirebilir.