Ritim, zaman içindeki ses ve sessizliklerin örüntüsüdür. Vuruşu, ölçüyü, notaların ve susların belirli sürelerini ve bu unsurların ileriye doğru hareket veya durağanlık yaratmak için nasıl etkileşimde bulunduğunu kapsar.

Güçlü bir ritmik kimlik, bir eseri melodisi olmadan bile anında tanınabilir hale getirebilir. Senkop, poliritim ve değişen ölçüler karmaşıklık ve heyecan katar. Farklı müzik kültürleri, Batı müziğinin çoğundaki düzenli ölçülerden, Hint klasik müziğinin veya Batı Afrika davulculuğunun karmaşık döngüsel kalıplarına kadar ritmi farklı şekillerde düzenler.

Sanatçılar ritmi sayma, hareket ve dinleme yoluyla içselleştirirler. Sağlam bir ritmik temel, ifade özgürlüğüne olanak tanır; onsuz, doğru notalar bile uyum sağlayamaz. Ritm, genellikle dinleyicileri müziğe çeken ilk unsur ve hissetmeyi bıraktıkları son unsurdur.

Alkışlamak veya ritim tutmak, en basit ve en evrensel müzik eylemlerinden biridir.