Halk müziği, eğitimli profesyonel bestecilerden ziyade sıradan insanların geleneklerine aittir. Şarkılar ve enstrümantal parçalar kulaktan kulağa aktarılır ve genellikle her nesilde veya bölgede hafifçe değişir. Konuları arasında günlük yaşam, iş, aşk, tarih ve toplumsal kutlamalar yer alır.

Çalgılar genellikle taşınabilir ve erişilebilir niteliktedir: vokal, keman, gitar, akordeon, banjo ve çeşitli davullar veya flütler. Birçok halk geleneği daha sonra klasik bestecileri ve popüler müzik tarzlarını etkilemiştir. Alan kayıtları ve bilimsel koleksiyonlar, aksi takdirde kaybolabilecek materyalleri korumuştur.

Çağdaş halk müzisyenleri, geleneksel repertuvarı icra etmeye devam ederken aynı ruhla yeni şarkılar da yazıyorlar. Festivaller, kulüpler ve gayri resmi buluşmalar, müziğin sosyal ve katılımcı kalmasını sağlıyor. Halk müziği ile diğer türler arasındaki sınır geçirgen olsa da, toplumsal sahiplik ve sözlü aktarıma verilen önem ayırt edici özelliğini koruyor.

Halk müziği dinlemek çoğu zaman yüzyıllardır süregelen bir sohbete kulak misafiri olmak gibi hissettirir.