Aynı perde ve süreye sahip iki nota, başlangıç ​​ve bitiş şekillerine bağlı olarak tamamen farklı sesler çıkarabilir. Artikülasyon bu farklılıkları tanımlar. Legato notaları yumuşak bir şekilde birbirine bağlar; staccato notaları kısaltır; vurgular ise seçilen notalara ekstra ağırlık verir.

Yaylı çalgıcılar yay basıncını ve hızını değiştirir. Üflemeli çalgıcılar dil vuruşunu ve havayı kontrol eder. Piyanistler vuruş ve bırakmayı ayarlar. Şarkıcılar ünsüz ve ünlüleri şekillendirir. Nota üzerindeki işaretler bu seçimlere rehberlik eder, ancak deneyimli icracılar ifadeyi netleştirmek için artikülasyonu içgüdüsel olarak da uygularlar.

Net bir artikülasyon, dinleyicilerin ritmi ve yapıyı algılamasına yardımcı olur. Bulanık artikülasyon, iyi yazılmış bir satırı bile bulanıklaştırabilir. Toplu çalmalarda, birleşik artikülasyon grubun birlikte ses çıkarmasını sağlar. Besteciler ve editörler, artikülasyonları dikkatlice işaretlerler çünkü bunlar müziğin karakterinin bir parçasıdır.

Pratik, çoğu zaman eklemlenmeyi izole ederek fiziksel hareketlerin otomatik hale gelmesini sağlar.