Son konuşmacılar dili aktarmadan vefat ettiğinde, dil ölür. Dil ölümü, bir dilin toplumsal bir dil olarak kullanımının tamamen sona ermesi ve bunun sonucunda yaşayan bir sistem olarak yok olmasıdır.

Ölüm genellikle, kullanım alanlarının daraldığı ve çocukların dili öğrenmeyi bıraktığı bir tehlike ve değişim dönemini takip eder. Nedenleri arasında zorunlu asimilasyon, demografik çöküş ve baskın bir dili benimsemeye yönelik ekonomik teşvikler yer alır. Yarı konuşmacılar ve hatırlayanlar, akıcı kullanım sona erdikten sonra kısmi bilgiyi koruyabilirler.

Belgeleme kayıtları koruyabilir ve canlanma hareketleri zaman zaman uyuyan dilleri yeniden uyandırabilir, ancak akıcı kuşaklararası kullanımın kaybı çok derindir. Her ölüm, insan ifade sistemlerinin çeşitliliğini ve kodladıkları bilgiyi azaltır.

• Bir dilin yaşayan bir toplumsal kod olarak yok olması
• Genellikle çocuk edinme alışkanlığının değişmesi ve kaybıyla başlar.
• Sosyal, siyasi ve demografik güçler tarafından yönlendirilir
• Geride yalnızca arşiv kayıtları kalabilir.