Wanneer de laatste sprekers overlijden zonder de taal door te geven, sterft de taal uit. Taalsterfte is het volledig ophouden van het gebruik van een taal als gemeenschappelijke spreektaal, wat resulteert in het uitsterven ervan als levend systeem.

De dood volgt vaak op een periode van bedreiging en verandering, waarin het gebruiksgebied kleiner wordt en kinderen stoppen met het verwerven van de taal. Oorzaken hiervan zijn onder andere gedwongen assimilatie, demografische krimp en economische prikkels om een ​​dominante taal aan te nemen. Mensen die de taal slechts gedeeltelijk spreken of zich de taal herinneren, behouden mogelijk een deel van hun kennis nadat ze de taal niet meer vloeiend spreken.

Documentatie kan gegevens bewaren en heroplevingsbewegingen kunnen soms slapende talen weer tot leven wekken, maar het verlies van vloeiend gebruik van generatie op generatie is ingrijpend. Elke dood vermindert de diversiteit van menselijke expressiesystemen en de kennis die ze bevatten.

• Het uitsterven van een taal als levende gemeenschapscode
• Meestal voorafgegaan door verschuiving en verlies van de verwerving van een kind.
• Gedreven door sociale, politieke en demografische krachten
• Laat mogelijk alleen archiefstukken achter.