Kiedy ostatni użytkownicy umierają, nie przekazując języka, język umiera. Śmierć języka to całkowite zaprzestanie używania go jako języka potocznego, co prowadzi do jego wymarcia jako żywego systemu.

Śmierć często następuje po okresie zagrożenia i zmian, w którym domeny użytkowania zanikają, a dzieci przestają uczyć się języka. Przyczynami są wymuszona asymilacja, załamanie demograficzne i bodźce ekonomiczne skłaniające do przyjęcia języka dominującego. Osoby posługujące się językiem częściowo i zapamiętujące mogą zachować częściową wiedzę po zakończeniu płynnego używania.

Dokumentacja może zachować zapisy, a ruchy odrodzenia języka okazjonalnie budzą uśpione języki, ale utrata płynności międzypokoleniowej jest głęboka. Każda śmierć zmniejsza różnorodność ludzkich systemów ekspresji i wiedzy, którą one kodują.

• Wymarcie języka jako żywego kodu wspólnotowego
• Zwykle poprzedzane przesunięciem i utratą nabycia dziecka
• Napędzane siłami społecznymi, politycznymi i demograficznymi
• Może pozostawić jedynie zapisy archiwalne