Siyasi topluluklar bazen dış yönetimden bağımsızlaşırlar. Bağımsızlık, bir devletin veya ulusun başka bir gücün egemenliğine tabi olmaması durumudur. Genellikle bildiri, antlaşma veya uluslararası tanınma yoluyla resmileştirilir.

Bağımsızlık hareketleri, liberal, milliyetçi, sosyalist gibi çeşitli ideolojilerden beslenmiş ve müzakere, şiddet içermeyen baskı ve silahlı mücadele yöntemlerini kullanmıştır. Yirminci yüzyılda, Avrupa imparatorluklarının dağılmasıyla birlikte bir bağımsızlık dalgası yaşandı. Yeni devletler daha sonra kurumlar inşa etme ve vatandaşlığı tanımlama görevleriyle karşı karşıya kaldılar.

Hukuki bağımsızlık otomatik olarak ekonomik özerklik veya iç bütünlük sağlamaz. Tarihçiler hem iktidarın devredildiği anı hem de öncesinde ve sonrasında yaşanan daha uzun süreçleri incelerler. Bağımsızlık kutlamaları genellikle ulusal kimliğin temel ritüelleri haline gelir.

• Dış siyasi kontrolden özgürlük
• beyan veya tanıma yoluyla resmileştirilmiştir.
• Çeşitli stratejiler yoluyla elde edildi
• Ardından devlet kurma zorlukları geliyor.