Tek bir kişide yoğunlaşan güç, kurumsal denetimleri geçersiz kılabilir. Diktatörlük, tek bir yöneticinin veya küçük bir grubun, etkili anayasal sınırlamalar veya düzenli özgür seçimlerle kısıtlanmadan mutlak otoriteye sahip olduğu bir yönetim biçimidir.

Antik Roma, acil durumlarda geçici diktatörler atardı; modern diktatörlükler ise genellikle kalıcı otorite iddiasında bulunurlar. Bunlar askeri darbelerden, devrimci hareketlerden veya daha önce demokratik olan sistemlerin aşınmasından doğabilir. Propaganda, gözetim ve muhalefetin baskılanması genellikle onları ayakta tutar.

Tarihçiler, kişiselci diktatörlükleri, parti tabanlı sistemleri ve askeri rejimleri birbirinden ayırır; her birinin farklı üye kazanma ve iktidar devri modelleri vardır. Ekonomik performans ve halk desteği büyük ölçüde değişir. Diktatörlüklerin incelenmesi, hem otoriter kontrol mekanizmalarını hem de bu sistemlerin zayıfladığı veya çöktüğü koşulları aydınlatır.

• Mutlak güce sahip tek bir kişi veya küçük bir grup tarafından yönetim.
• Etkin anayasal sınırlamalardan yoksun.
• Zorlama ve propaganda yoluyla sürdürülüyor
• Çeşitli kurumsal biçimler alır.