Władza skoncentrowana w rękach jednej osoby może znieść kontrolę instytucjonalną. Dyktatura to forma rządów, w której pojedynczy władca lub niewielka grupa sprawuje władzę absolutną, nieograniczoną żadnymi ograniczeniami konstytucyjnymi ani regularnymi, wolnymi wyborami.

Starożytny Rzym mianował tymczasowych dyktatorów w sytuacjach kryzysowych; współczesne dyktatury często rościły sobie prawo do stałej władzy. Mogą one powstać w wyniku wojskowych zamachów stanu, ruchów rewolucyjnych lub erozji dotychczasowych systemów demokratycznych. Zazwyczaj podtrzymują je propaganda, inwigilacja i represje wobec opozycji.

Historycy wyróżniają dyktatury personalistyczne, systemy partyjne i reżimy wojskowe, z których każdy charakteryzuje się odmiennymi schematami rekrutacji i sukcesji. Wyniki gospodarcze i poparcie społeczne są bardzo zróżnicowane. Badania nad dyktaturami rzucają światło zarówno na mechanizmy kontroli autorytarnej, jak i na warunki, w których takie systemy słabną lub upadają.

• Rządy jednej osoby lub małej grupy posiadającej absolutną władzę
• Brak skutecznych ograniczeń konstytucyjnych
• Utrzymywane poprzez przymus i propagandę
• Przyjmuje różne formy instytucjonalne