Macht die in handen is van één persoon kan institutionele controlemechanismen omzeilen. Een dictatuur is een regeringsvorm waarin één heerser of een kleine groep absolute macht heeft, zonder effectieve constitutionele beperkingen of regelmatige vrije verkiezingen.

In het oude Rome werden in noodsituaties tijdelijke dictators aangesteld; moderne dictaturen claimen vaak een permanente macht. Ze kunnen ontstaan ​​door militaire staatsgrepen, revolutionaire bewegingen of de afbrokkeling van voorheen democratische systemen. Propaganda, surveillance en onderdrukking van de oppositie zijn doorgaans de basis voor hun voortbestaan.

Historici maken onderscheid tussen personalistische dictaturen, partijstelsels en militaire regimes, elk met verschillende patronen van werving en opvolging. De economische prestaties en de steun van de bevolking variëren sterk. De studie van dictaturen werpt licht op zowel de mechanismen van autoritaire controle als de omstandigheden waaronder dergelijke systemen verzwakken of instorten.

• Heerschappij door één persoon of een kleine groep met absolute macht.
• Ontbreekt aan effectieve constitutionele beperkingen.
• In stand gehouden door dwang en propaganda.
• Neemt diverse institutionele vormen aan.