Analitik tarih yaygınlaşmadan önce, yazarlar kronikler derlerlerdi. Kronik, olayların kronolojik sıraya göre düzenlendiği, genellikle uzun yılları kapsayan ve yerel olayları daha geniş siyasi veya dini haberlerle harmanlayan olgusal bir anlatımdır.

Ortaçağ Avrupa kronikleri sıklıkla manastırlarda veya kraliyet saraylarında yazılırdı. Yaratılış veya Enkarnasyon ile başlayıp derleyicinin kendi dönemine kadar devam edebilirlerdi. Üslup, kısa yıllık notlardan daha kapsamlı anlatı pasajlarına kadar değişirdi. Benzer gelenekler İslam dünyasında, Doğu Asya'da ve başka yerlerde de mevcuttu.

Kronikler, çağdaş veya çağdaşa yakın tanıklıklar sunarken, aynı zamanda yazarlarının önyargılarını ve bilgi sınırlılıklarını da yansıtır. Daha sonraki tarihçiler, amaç ve bakış açısına dikkat ederek bunlardan veri çıkarırlar. Bu biçim, geçmişi kaydetmenin en eski ve sürekli yöntemlerinden biri olmaya devam etmektedir.

• Olayların kronolojik yazılı kaydı
• Genellikle kurumlar veya mahkemeler tarafından üretilir.
• Yerel ve daha geniş kapsamlı haberleri bir araya getiriyor.
• Değerli ancak bakış açısına bağlı bir kaynak