Voordat analytische geschiedschrijving gangbaar werd, stelden schrijvers kronieken samen. Een kroniek is een feitelijk verslag van gebeurtenissen, gerangschikt in chronologische volgorde, vaak verspreid over vele jaren en waarin lokale berichten worden vermengd met breder politiek of religieus nieuws.

Middeleeuwse Europese kronieken werden vaak in kloosters of aan koninklijke hoven geschreven. Ze begonnen vaak met de Schepping of de Menswording en liepen door tot de tijd van de samensteller zelf. De stijl varieerde van beknopte annalistische aantekeningen tot uitgebreidere verhalen. Vergelijkbare tradities bestonden in de islamitische wereld, Oost-Azië en elders.

Kronieken bieden getuigenissen uit die tijd of bijna uit die periode, maar weerspiegelen tegelijkertijd de vooroordelen en informatiebeperkingen van hun auteurs. Latere historici halen er gegevens uit, waarbij ze oog hebben voor doel en perspectief. Deze vorm blijft een van de oudste ononderbroken methoden om het verleden vast te leggen.

• Chronologisch schriftelijk verslag van de gebeurtenissen
• Vaak geproduceerd door instellingen of rechtbanken.
• Een mix van lokaal en landelijk nieuws.
• Waardevolle, maar perspectiefgebonden bron