Levhalar, kabuk oluşumuna veya yok olmasına neden olmadan birbirlerinin yanından kayabilirler. Dönüşüm sınırı, bu yatay kaymanın meydana geldiği bölgedir. Hareket tipik olarak bir veya daha fazla doğrultu atımlı fay üzerinde lokalize olur.

Çoğu dönüşüm sınırı, okyanus ortası sırtlarının bazı bölümlerini öteleyerek, yayılma merkezlerinin küresel bir Dünya üzerindeki hareketi karşılamasına olanak tanır. Kaliforniya'daki San Andreas Fayı, Pasifik ve Kuzey Amerika levhaları arasında bir kıtasal dönüşüm sınırıdır. Dönüşüm fayları boyunca depremler sık ​​görülür, ancak genellikle dalma bölgelerindeki depremlerden daha sığdır.

Yer kabuğu ne oluşur ne de tüketilir, bu nedenle transform fay sınırları, ayrışan ve yakınlaşan fay hatlarının karakteristik volkanizmasından yoksundur. Bununla birlikte, doğrusal vadiler, yer değiştirmiş akarsular ve diğer belirgin jeomorfolojik özellikler üretirler. Transform fay hareketini anlamak, Kaliforniya ve Yeni Zelanda gibi bölgelerde sismik tehlikeyi değerlendirmek için çok önemlidir.

• Yatay kayma hareketi olan levha sınırı
• Ne kabuk oluşturur ne de kabuğu yok eder.
• Genellikle okyanus ortası sırtlarını dengeler.
• Yanal atımlı faylanma ve depremlerle karakterize edilir.