Plaatten kunnen langs elkaar schuiven zonder dat er korstvorming optreedt of dat de aardkorst wordt vernietigd. Een transforme plaatgrens is de zone waar deze horizontale schuifbeweging plaatsvindt. De beweging is doorgaans gelokaliseerd op een of meer zijschuifbreuken.

De meeste transforme breuklijnen verschuiven delen van mid-oceanische ruggen, waardoor de spreidingscentra de beweging op een bolvormige aarde kunnen opvangen. De San Andreasbreuk in Californië is een continentale transforme breuklijn tussen de Pacifische en de Noord-Amerikaanse plaat. Aardbevingen langs transforme breuklijnen komen vaak voor, maar zijn meestal ondieper dan die in subductiezones.

Omdat de aardkorst niet wordt gevormd of afgebroken, ontbreekt bij transforme breuklijnen het vulkanisme dat kenmerkend is voor divergente en convergente marges. Ze produceren echter wel lineaire valleien, verschoven rivieren en andere opvallende geomorfologische kenmerken. Inzicht in transforme breukbewegingen is essentieel voor het beoordelen van seismische risico's in regio's zoals Californië en Nieuw-Zeeland.

• Plaatgrens met horizontale schuifbeweging
• Noch creëert, noch vernietigt het de aardkorst.
• Vaak verschuiven mid-oceanische ruggen
• Gekenmerkt door zijschuifbreuken en aardbevingen.