Bir şirket belirli bir anda belirli şeylere sahip olur ve belirli miktarlarda borcu olur. Bilanço, bu varlıkları, yükümlülükleri ve kalan öz sermayeyi gösterir. Varlıklar bir tarafta; yükümlülükler ve öz sermaye diğer tarafta yer alır. İki taraf dengede olmalıdır: varlıklar, yükümlülükler artı öz sermayeye eşittir. Bu tablo, zaman içindeki akışların kaydı değil, anlık bir görüntüdür.

Cari varlıklar ve cari yükümlülükler, uzun vadeli kalemlerden ayrılarak likiditenin değerlendirilmesi sağlanır. Öz sermaye, borçlar çıkarıldıktan sonra sahiplerin kalan hakkını temsil eder. Analistler, finansal sağlığı ve riski değerlendirmek için bilançodan türetilen oranları (borç/öz sermaye oranı, cari oran ve diğerleri) kullanırlar.

Bilanço, muhasebe standartlarına göre hazırlanır ve bu standartlar, gelir ve giderlerin tanınması ve değerlemesi kurallarını belirler. Amortisman, stok yöntemleri veya maddi olmayan varlıkların işlenmesiyle ilgili farklı tercihler rakamları etkileyebilir. Bu nedenle okuyucuların hem rakamlara hem de bunların ardındaki politikalara dair bir anlayışa ihtiyacı vardır. Gelir tablosu ve nakit akış tablosuyla birlikte bilanço, finansal raporlamanın temelini oluşturur.