W danym momencie firma posiada określone aktywa i jest zadłużona na określone kwoty. Bilans wykazuje te aktywa, zobowiązania i kapitał rezydualny. Aktywa znajdują się po jednej stronie, a zobowiązania i kapitał własny po drugiej. Obie strony muszą się równoważyć: aktywa równają się zobowiązaniom plus kapitał własny. Bilans jest raczej migawką niż zapisem przepływów w czasie.

Aktywa i zobowiązania bieżące są oddzielane od pozycji długoterminowych, co umożliwia ocenę płynności. Kapitał własny reprezentuje roszczenia resztowe właścicieli po odjęciu długów. Analitycy wykorzystują wskaźniki pochodzące z bilansu – wskaźnik zadłużenia do kapitału własnego, wskaźnik płynności bieżącej i inne – do oceny kondycji finansowej i ryzyka.

Bilans sporządzany jest zgodnie ze standardami rachunkowości, które dyktują zasady ujmowania i wyceny. Różne wybory dotyczące amortyzacji, metod inwentaryzacji lub traktowania wartości niematerialnych i prawnych mogą wpływać na wyniki. Czytelnicy potrzebują zatem zarówno danych liczbowych, jak i zrozumienia zasad, na których się opierają. Bilans, wraz z rachunkiem zysków i strat oraz rachunkiem przepływów pieniężnych, stanowi podstawę sprawozdawczości finansowej.