Noktasal kaynaklı kirlilik, tek ve tanımlanabilir bir yerden gelir. Bir fabrikadan gelen bir boru. Bir hayvan çiftliğinden gelen bir hendek. Bir atıksu arıtma tesisinin deşarj noktası. Kaynağın bir adresi vardır. Bu da, her yerden aynı anda gelen kirliliğe kıyasla, düzenlenmesini, izlenmesini ve denetlenmesini kolaylaştırır.

1972 tarihli Temiz Su Yasası, noktasal kaynaklı kirliliği federal su düzenlemelerinin merkezine yerleştirdi. Noktasal bir kaynaktan seyrüsefer yapılabilen sulara kirletici madde deşarj eden herkesin izin alması gerekiyor. İzin, deşarj edilebilecek maddelere sınırlar koyuyor ve izleme yapılmasını zorunlu kılıyor. Sistem, birçok nehir ve gölde su kalitesini önemli ölçüde iyileştirdi, ancak uygulama farklılık gösteriyor ve eskiyen altyapı hala sızıntı yapıyor.

Noktasal kaynaklara örnekler

• Endüstriyel atık su boruları.
• Belediye atıksu arıtma tesisleri.
• Şiddetli yağmur sırasında birleşik kanalizasyon taşmaları meydana geliyor.
• Toplu hayvan besleme tesisleri.
• Büyük inşaat alanlarından kaynaklanan yağmur suyu deşarjları.

Noktasal kaynak çerçevesi, somut olduğu için işe yarıyor. Borunun ucundaki sudan örnek alabilirsiniz. Kirliliği belirli bir tesise kadar takip edebilirsiniz. İşletmeciye para cezası verebilirsiniz. Zayıf noktası ise, en kötü su kalitesi sorunlarının çoğunun, izin sisteminin ulaşamadığı yaygın kaynaklardan kaynaklanmasıdır. Noktasal kaynakların düzenlenmesi bir başarı öyküsüdür, ancak resmin sadece bir parçasıdır.