Okyanus asitlenmesi, karbondioksit emilimi sonucu okyanus pH'sının düşmesidir. CO2 deniz suyunda çözündüğünde karbonik asit oluşturur. Bu asit hidrojen iyonları salarak pH'ı düşürür. Sanayi devriminden bu yana okyanus pH'ı yaklaşık 0,1 birim düşmüştür. Bu küçük gibi görünse de, asitlikte yaklaşık %30'luk bir artışı temsil eder.

Kimyasal değişim deniz yaşamını etkiliyor. Mercanlar, istiridyeler, midyeler ve deniz kestanesi kabuklarını ve iskeletlerini kalsiyum karbonattan oluşturuyor. Daha asidik su bunu zorlaştırıyor. Kabuklar oluşmalarından daha hızlı çözünüyor. Bazı türler büyümeyi durduruyor, bazıları ölüyor. Bu etkiler besin zincirlerine yayılıyor, balıkçılığı ve kıyı ekonomilerini tehdit ediyor.

Okyanus, insan kaynaklı CO2 emisyonlarının yaklaşık dörtte birini emdi. Bu durum küresel ısınmayı yavaşlattı, ancak bunun bir bedeli var. Asitleşme, milyonlarca yıldır görülmemiş bir hızda gerçekleşiyor. Emisyonları azaltmak tek gerçek çözüm. Deniz çayırlarının restorasyonu gibi yerel önlemler küçük alanlarda yardımcı olabilir, ancak küresel ölçekteki kimyasal süreci durduramazlar.

Başlıca etkiler

• Kabuk ve iskelet çözünmesi
• Mercanların beyazlaması ve ölümü
• Besin ağlarının bozulması
• Balıkçılıkta düşüş
• Okyanus karbon emiliminin azalması