Zakwaszenie oceanów to spadek pH oceanu spowodowany absorpcją dwutlenku węgla. Gdy CO2 rozpuszcza się w wodzie morskiej, tworzy kwas węglowy. Kwas ten uwalnia jony wodoru, obniżając pH. Od rewolucji przemysłowej pH oceanów spadło o około 0,1 jednostki. Wydaje się to niewiele. Stanowi to około 30-procentowy wzrost kwasowości.

Chemia wpływa na życie morskie. Koralowce, ostrygi, małże i jeżowce budują muszle i szkielety z węglanu wapnia. Bardziej kwaśna woda utrudnia ten proces. Muszle rozpuszczają się szybciej, niż powstają. Niektóre gatunki przestają rosnąć. Inne giną. Skutki tego zjawiska rozprzestrzeniają się na sieci pokarmowe, zagrażając rybołówstwu i gospodarce przybrzeżnej.

Oceany pochłonęły około jednej czwartej emisji CO2 wyemitowanej przez człowieka. Spowolniło to ocieplenie, ale ma swoją cenę. Zakwaszanie postępuje szybciej niż kiedykolwiek w ciągu milionów lat. Jedynym realnym rozwiązaniem jest ograniczenie emisji. Lokalne działania, takie jak odbudowa trawy morskiej, mogą pomóc na małych obszarach, ale nie powstrzymają zmian chemicznych w skali globalnej.

Efekty kluczowe

• Rozpuszczanie muszli i szkieletu
• Bielenie i śmierć koralowców
• Zakłócenie sieci pokarmowych
• Spadek rybołówstwa
• Zmniejszone wchłanianie węgla przez oceany