Doğal afet, doğal süreçlerden kaynaklanan felaket niteliğinde bir olaydır. Depremler, kasırgalar, seller, orman yangınları ve volkanik patlamalar bu kategoriye girer. Olayın kendisi doğaldır. Felaket ise doğal değildir. Tehlike, insan zaafıyla karşılaştığında meydana gelir. Boş bir kıyıya vuran bir kasırga fırtınadır. Aynı fırtına kalabalık bir şehre çarptığında ise felaket olur.

Zararlar keskin bir şekilde arttı. Bunun nedeni tehlikelerin her yerde daha sık görülmesi değil, daha fazla insanın riskli yerlerde yaşamasıdır. Kıyı kentleri genişliyor. Taşkın yatakları yapılaşıyor. Ormanlar yok ediliyor, bu da heyelan ve yangın riskini artırıyor. İklim değişikliği bazı tehlikeleri yoğunlaştırıyor. Maruz kalma ve daha şiddetli olayların birleşimi hasarı artırıyor.

Afet riski eşit olarak dağılmamıştır. Yoksul ülkeler daha fazla ölüm yaşarken, zengin ülkeler daha fazla maddi hasar görmektedir. Bina yönetmelikleri, erken uyarı sistemleri ve arazi kullanım planlaması riski azaltır. Sigorta da aynı şekilde etkilidir, ancak genellikle en yoksulları kapsam dışında bırakır. En etkili afet politikası müdahale değil, önlemedir. Bir olaydan önce dayanıklılığa yapılan harcama, sonrasında yeniden inşa etmekten daha az maliyetlidir.

Yaygın türler

• Depremler
• Kasırgalar ve tayfunlar
• Seller
• Orman yangınları
• Volkanik patlamalar