Emisyon sınırlandırma ve ticaret sistemi, emisyonlara toplam bir tavan belirleyerek ve şirketlerin emisyon izinlerini alıp satmasına izin vererek kirliliği sınırlandırır. Hükümet tavanı belirler. Bu tavana eşit sayıda izin verir veya açık artırmaya çıkarır. Daha az kirlilik yaratan şirketler kullanılmayan izinleri satabilir. Daha fazla kirlilik yaratan şirketler ise bunları satın almak zorundadır. Piyasa, kimin azaltacağını ve kimin ödeyeceğini belirler.

Sistemin başarılı bir geçmişi var. 1995'te başlatılan ABD Asit Yağmuru Programı, beklenenden daha düşük maliyetle kükürt dioksit emisyonlarını önemli ölçüde azalttı. Avrupa Birliği Emisyon Ticaret Sistemi binlerce tesisi kapsıyor ve dünyanın en büyük karbon piyasasıdır. Kaliforniya ve Quebec ortak bir piyasa işletiyor. Çin 2021'de ulusal bir sistem başlattı.

Eleştirmenler sorunlara işaret ediyor. Sınırlamalar çok gevşek ayarlanabiliyor. İzinler ihale yerine bedava verilebiliyor ve bu da beklenmedik karlara yol açabiliyor. Telafi mekanizmaları, şirketlerin kendi bütçelerini kısmak yerine başka yerlerdeki indirimleri finanse etmelerine olanak tanıyor. Tasarım önemlidir. İhale usulüyle verilen izinler ve sıkı denetimle uygulanan sıkı bir sınırlama işe yarar. Bedava izinlerle uygulanan gevşek bir sınırlama ise işe yaramaz.

Önemli tasarım seçimleri

• kap seviyesi
• Açık artırma mı yoksa serbest tahsis mi?
• Ofsetlerin kullanımı
• Fiyat tabanı ve tavanı
• İzleme ve uygulama