Olay örgüsü, bir hikayedeki olayların sıralanışıdır; neden-sonuç ilişkileri kurmak ve ilgi uyandırmak amacıyla düzenlenmiştir. Olan bitenin mimarisidir.

Geleneksel bir olay örgüsü, giriş bölümünden yükselen aksiyona, doruk noktasına, ardından düşüş aksiyonuna ve çözüme doğru ilerler. Çatışmalar bu hareketi yönlendirir; kararlar ve keşifler yönü değiştirir. Her hikaye aynı şekli izlemez—bazıları bölümlerden oluşur, bazıları döngüseldir, bazıları ise kasıtlı olarak anti-zirveye ulaşır—yine de okuyucular yine de bir örüntü ve sonuç ararlar. Olay örgüsü, Rus Biçimci anlamında hikayeden farklıdır: hikaye kronolojik olaylardır, olay örgüsü ise onlara verilen özel sıra ve vurgudur.

Güçlü kurgular, sürpriz ile kaçınılmazlığı dengeler. Zayıf kurgular ise ya rastgele ya da mekanik olarak tahmin edilebilir gelir. Yazarlar, karakterlerin arzuları, engelleri ve değişimleri arasındaki etkileşim yoluyla kurguyu oluştururlar. En iyi kurgular, karakterlere dayatılmaktan ziyade, karakterlerden doğmuş gibi hissettirir.

Bir anlatıyı baştan sona taşıyan, kurgulanmış olaylar zinciri, o anlatının olay örgüsünü oluşturur.