Natüralizm, deterministik ve bilimsel ilkeleri insan yaşamının tasvirine uygulayan, 19. yüzyılın sonlarında ortaya çıkan bir edebiyat akımıdır. Karakterler, tam olarak kontrol edemeyecekleri kalıtım, çevre ve sosyal koşulların ürünleri olarak gösterilir.

Darwin, Zola ve diğerlerinden etkilenen Crane, Norris ve Dreiser gibi natüralist yazarlar, yoksulluğu, bağımlılığı ve toplumsal mücadeleyi klinik bir detaycılıkla ve romantik bir teselli olmaksızın tasvir ettiler. Olay örgüsü genellikle yenilgiyle veya sadece hayatta kalmayla sonuçlanır. Üslup mesafeli veya acımasızca ironik olabilir. Natüralizm, daha açık felsefi determinizmi ve alt sosyal tabakalara ve uç durumlara odaklanmasıyla realizmden farklıdır.

Bu akım bazı ulusal edebiyatlarda diğerlerine göre daha güçlüydü ve kısa süre sonra modernist ve diğer yaklaşımlar tarafından sorgulandı. Mirası, toplumsal güçleri, biyolojik dürtüleri ve bireysel eylemin sınırlarını vurgulayan kurgu eserlerinde yaşamaya devam etmektedir. Natüralist eserleri okumak kasvetli olabilir, ancak bu eserler, daha yumuşak edebiyatın görmezden gelmeyi tercih ettiği güçlerin dürüst bir hesabını vermeyi amaçlamıştır.

İnsanları, kontrol edemeyecekleri güçler tarafından şekillendirilen organizmalar olarak ele alan kurgu, natüralist geleneğe aittir.