Geriye dönüş sahnesi, bir anlatının kronolojik akışını kesintiye uğratarak daha önceki bir olayı gösteren bir sahnedir. Mevcut olayları aydınlatan bir arka plan bilgisi sağlar.

Bu yöntem, bir karakterin anısı, bir keşif veya anlatıcının geçmişe dair bilgileri doldurma kararıyla tetiklenebilir. Etkili geri dönüşler, okuyucuların ana zaman çizgisini kaybetmemesi için açıkça belirtilir. İzleyicinin şimdiki zamana dair anlayışını değiştirerek yerlerini hak etmelidirler; sadece anı gibi gösterilen bilgi yığınları mekanik hissettirir. Film ve düzyazı geçişleri farklı şekilde ele alsa da, temel amaç aynı kalır.

Geriye dönüşler kısa veya uzun, tek veya çoklu olabilir. Bazı anlatılarda geçmiş sonunda şimdiki zaman kadar önemli hale gelir ve yapı, iki zaman çizgisini birleşene kadar iç içe geçirir. Risk her zaman kesintinin ivmeyi azaltmasıdır; ödül ise derinlik ve karakterlerin neden böyle davrandıklarının kademeli olarak ortaya çıkmasıdır.

Hikaye, daha önceki önemli bir anı yeniden canlandırmak için zamanda geriye gittiğinde, kullanılan yöntem bir geri dönüş sahnesidir.