Bildungsroman, genç bir kahramanın çocukluk veya ergenlikten yetişkinliğe kadar olan ahlaki, psikolojik ve sosyal gelişimini izleyen bir romandır. Almanca terim "oluşum romanı" anlamına gelir.

Klasik kalıp, kahramanın deneyim yoluyla eğitimini takip eder; bu genellikle evden uzaklaşma, akıl hocaları ve ayartıcılarla karşılaşmalar, hatalar ve nihayetinde topluma entegrasyon veya onu bilinçli olarak reddetme ile sonuçlanır. Goethe'nin "Wilhelm Meister'ın Çıraklığı" bu türü ortaya koymuştur; Dickens'ın "Büyük Beklentiler"i, Joyce'un "Bir Genç Sanatçının Portresi" ve daha sonraki birçok olgunlaşma romanı bunu uyarlamıştır. Odak noktası, dış olaylar kadar içsel gelişim üzerindedir.

Büyümeyle ilgili her hikaye bir bildungsroman değildir. Bu tür, anlamlı bir öz keşif sürecini ve önceki yaşamın anlaşılabileceği -her ne kadar geçici olsa da- nihai bir konumu ima eder. Çağdaş versiyonlar, tutarlı bir öz-oluşumun olasılığını sorgulayabilir, ancak yine de gençliğin belirleyici bir şekillenme dönemi olduğu beklentisi içinde çalışırlar.

Bir romanın temel konusu genç bir insanın nasıl yetişkin bir bireye dönüştüğü ise, bu roman bildungsroman geleneğine aittir.