Bir şahin bir fareye dalar. Bir aslan bir zebrayı kovalar. Bir örümcek bir sineği ipekle sarar. Avlanma, bir organizmanın diğerini öldürüp yediği ilişkidir. Avcı fayda görür, av ölür. Basit gibi görünse de, avlanma ekosistemleri derinden etkiler. Avcılar av popülasyonlarını düzenler. Hasta ve zayıf olanları ortadan kaldırarak zamanla av popülasyonunu güçlendirebilirler. Ayrıca av davranışlarını da değiştirirler. Kurtlar etraftayken geyikler açık alanlarda daha az otlarlar. Bu değişim, akarsular boyunca bitki örtüsünün toparlanmasına olanak sağlayabilir.

Avcılar birçok biçimde karşımıza çıkar. Kurtlar ve aslanlar gibi etçiller en bilinenleridir. Ancak fareler gibi tohum yiyenler de tohumlarla beslenerek avcı olurlar. Böcek yiyen kuşlar tırtılları avlarlar. Bazı yaban arıları gibi parazitoidler, sonunda ölen konakçıların içine yumurta bırakırlar. Hatta otçullar bile bitkilerin avcısı olabilirler. Kategori, türden ziyade etkileşime bağlıdır. Bir ayı somon avladığında avcı, meyve yediğinde ise otçuldur.

Avlanma türleri

• Etçillik: hayvanları yemek.
• Otçulluk: Bitkileri yemek.
• Parazitlik: Larvalar konağı öldürür.
• Tohum avcılığı: Tohumların dağılmadan önce yenmesi.

Avlanma zalimce değildir. Ekolojik bir süreçtir ve popülasyonları dengede tutar. Avcılar ortadan kalkarsa, av popülasyonları patlayabilir, ardından hastalık veya açlıktan dolayı çökebilir.