Otçullar bitki yerler. Sığırlar, geyikler, tavşanlar, tırtıllar ve birçok kuş bu kategoriye girer. Vücut yapıları beslenme biçimlerini yansıtır. Bitki liflerini öğütmek için düz dişlere, selülozu parçalamak için uzun sindirim sistemine sahiptirler. Sığırlar ve koyunlar gibi bazılarının, sert bitki materyalini sindirebilen bakterileri barındıran çok odacıklı mideleri vardır. Tavşanlar gibi diğerleri ise ikinci geçişte daha fazla besin elde etmek için kendi dışkılarını yerler.

Otçullar ekosistemleri şekillendirir. Otlayan sürüler, çalıların ve ağaçların yayılmasını engelleyerek otlakları açık tutar. Geyik ve fil gibi ot yiyen hayvanlar bitki örtüsünü budar ve orman tabanına ışığın ulaşmasını sağlayan boşluklar oluşturur. Otçullar olmasaydı, birçok manzara önemli ölçüde değişirdi. Serengeti'den büyük otçulların çıkarılması, odunsu bitkilerin yayılmasına ve açık otlaklara bağımlı türlerin yaşam alanının azalmasına neden olurdu. Otçullar aynı zamanda etçiller için de besin kaynağıdır. Popülasyonları, yedikleri bitkilerin kalitesine ve yırtıcıların baskısına bağlı olarak artar ve azalır.

Otçul türleri

• Otçullar: otları ve alçak bitki örtüsünü yerler.
• Yaprak, dal ve çalı yiyen böcekler.
• Meyve yiyenler: meyve tüketirler.
• Nektar yiyenler: çiçeklerden nektar tüketirler.

Otçullar pasif değildir. Hangi bitkilerin hayatta kalacağını, nerede yetişeceğini ve ormanların ve otlakların nasıl şekilleneceğini etkilerler.