İlk kripto para arzı (ICO), bir proje piyasaya sürülmeden önce token satarak para toplama yöntemidir. Bu model 2017'de büyük bir patlama yaşadı. Girişimler bir teknik doküman yayınladı, yeni bir protokol vaat etti ve ETH veya BTC karşılığında token sattı. Bazıları çalışan ürünler sundu. Birçoğu ise sunamadı. SEC daha sonra çoğu ICO token'ının kayıtsız menkul kıymet olduğuna karar verdi ve bu çılgınlık sona erdi.

ICO'lar gerçek bir sorunu çözdü. Erken aşama kripto projelerinin risk sermayesi ağı ve halka açık bir pazarı yoktu. ICO'lar, herhangi bir akreditasyon şartı olmaksızın, herkesin her yerden yatırım yapmasına olanak sağladı. Bu açıklık, geliştiricilerin yanı sıra dolandırıcıları da çekti. 2017'deki patlama milyarlarca dolar topladı ve bu projelerin büyük bir kısmı bir yıl içinde sessizliğe büründü. Düzenleyiciler sert önlemler aldı. SEC, Telegram, Kik ve diğerlerine karşı davalar açtı. Yasal ortam SAFT'lara, özel satışlara ve airdrop'lara doğru kaydı. ICO'lar daha dostane yargı bölgelerinde hala gerçekleşiyor, ancak eski ölçeklerinin bir gölgesi bile değiller.

ICO'lar ve diğer fon toplama yöntemleri

• ICO — halka açık token satışı, genellikle kayıtsız, yüksek riskli.
• IEO — borsa tarafından düzenlenen ve bazı ön incelemeleri içeren satış
• IDO — merkeziyetsiz borsa lansmanı, izinsiz
• Girişim sermayesi turu — özel yatırım, öz sermaye veya hak kazanma süreci içeren tokenlar.

Yapı, projenin kendisinden daha az önemlidir. Net bir ürün ve kilitli ekip token'ları içeren bir token satışı, gösterişli bir web sitesi ve geri sayım saatinden daha iyi bir işarettir.