Su, binaların düşmanıdır. Ahşabı çürütür, metali aşındırır ve küf oluşumuna neden olur. Nem yalıtımı, nemin binaya girmesini engeller. Basınç altındaki sıvı suya direnç gösteren su yalıtımından farklıdır. Nem yalıtımı, beton ve duvar gibi gözenekli malzemelerden suyun hareketini, yani kılcal etkiyi engeller. Temel duvarlarında, zeminlerde ve bodrum katlarında kullanılır. Bir bariyerdir, bir drenaj sistemi değildir.

Nem yalıtım malzemeleri arasında bitüm kaplamalar, plastik levhalar ve çimento esaslı kaplamalar bulunur. Nem bariyeri (DPC), yükselen nemi durdurmak için duvara yerleştirilen geçirimsiz bir malzeme tabakasıdır. Genellikle duvarın tabanına yakın, zemin seviyesinin üstüne yerleştirilir. Nem bariyeri (DPM) ise, nemin yukarı doğru sızmasını önlemek için beton döşemenin altına yerleştirilen bir levhadır. Bu bariyerler sürekli olmalıdır. Bir boşluk veya yırtık nemin geçmesine izin verir.

Nem yalıtımı, drenajın yerini tutmaz. Temelin etrafındaki zemin suya doymuşsa, hidrostatik basınç suyu duvardan içeri itecektir. Bu nedenle temellerin ayrıca drenaj borularına, çakıla ve binadan uzaklaşan eğimli bir zemine ihtiyacı vardır. Nem yalıtımı, aksi takdirde malzeme içinden geçecek olan nemi kontrol altına alır. Daha büyük bir su yönetimi sisteminin küçük bir parçasıdır. Onsuz, bodrum katı küf kokar, duvarlar lekelenir ve yapı bozulur. Görünmez bir iştir. Ama olmazsa olmazdır.