Rezerv zorunluluğu, bankaların mevduatlarının asgari olarak rezerv olarak tutmaları gereken oranı ifade eder. Bu rezervi borç olarak veremezler. Zorunluluk oranı merkez bankası tarafından belirlenir ve çek hesapları gibi işlem hesapları için geçerlidir. Eğer zorunluluk oranı %10 ise ve bir bankanın 100 milyon dolar mevduatı varsa, 10 milyon doları rezerv olarak tutmak zorundadır ve kalan 90 milyon doları borç olarak verebilir.

Rezerv zorunluluğu bir para politikası aracıdır. Artırılması, bankaların verebileceği kredi miktarını azaltarak krediyi sıkılaştırır. Düşürülmesi ise kredi verme kapasitesini artırır. Uygulamada, merkez bankaları nadiren değiştirir çünkü etkileri belirsiz ve tahmin edilmesi zordur. Açık piyasa işlemleri ve faiz oranı politikası tercih edilen araçlardır.

Amerika Birleşik Devletleri, Mart 2020'de zorunlu karşılık oranını sıfıra indirdi. Federal Rezerv, rezervlerin bol olduğunu ve sermaye ve likidite kurallarının riski kontrol etmek için yeterli olduğunu savundu. Diğer ülkeler hâlâ zorunlu karşılık oranlarını kullanıyor. Çin, kredi büyümesini yönetmek için bunları sık sık ayarlıyor. Brezilya ise kısa vadeli sermaye girişlerini engellemek için kullanıyor.

Rezerv zorunluluğu ile sermaye zorunluluğu aynı şey değildir. Rezervler, merkez bankasında çekimleri karşılamak için tutulan nakit veya mevduatlardır. Sermaye ise varlıklar ile yükümlülükler arasındaki farktır ve kayıpları karşılamak için tutulur. Her ikisi de önemlidir, ancak farklı amaçlara hizmet ederler. Bir banka rezerv zorunluluğunu karşılasa bile, sermayesi yetersizse iflas edebilir.