Een reserveverplichting is het minimale percentage van deposito's dat banken als reserves moeten aanhouden. Dit bedrag mogen ze niet uitlenen. De verplichting wordt vastgesteld door de centrale bank en geldt voor transactierekeningen, zoals betaalrekeningen. Als de verplichting 10 procent is en een bank $100 miljoen aan deposito's heeft, moet ze $10 miljoen aan reserves aanhouden en mag ze de overige $90 miljoen uitlenen.

De reserveverplichting is een instrument van het monetair beleid. Een verhoging ervan vermindert de hoeveelheid geld die banken kunnen uitlenen, wat de kredietverlening beperkt. Een verlaging ervan vergroot de leencapaciteit. In de praktijk passen centrale banken de reserveverplichting zelden aan, omdat de effecten vaag en moeilijk te voorspellen zijn. Openmarktoperaties en rentebeleid zijn de geprefereerde instrumenten.

De Verenigde Staten verlaagden hun reserveverplichting in maart 2020 tot nul. De Federal Reserve betoogde dat de reserves ruim voldoende waren en dat de kapitaal- en liquiditeitsregels toereikend waren om risico's te beheersen. Andere landen hanteren nog steeds reserveverplichtingen. China past deze regelmatig aan om de kredietgroei te reguleren. Brazilië gebruikt ze om kapitaalinstromen op korte termijn te ontmoedigen.

Reserveverplichtingen zijn niet hetzelfde als kapitaalverplichtingen. Reserves zijn contanten of deposito's bij de centrale bank, bedoeld om opnames te dekken. Kapitaal is het verschil tussen activa en passiva, bedoeld om verliezen op te vangen. Beide zijn belangrijk, maar ze dienen verschillende doelen. Een bank kan aan haar reserveverplichting voldoen en toch failliet gaan als ze onvoldoende kapitaal heeft.