Her farın tek bir görevi vardır: sürücünün tepki verebileceği kadar uzağa ışık tutmak. En eski versiyonları, at arabalarına monte edilmiş asetilen lambalarıydı. Elektrik ampulleri 1912 civarında ortaya çıktı ve kapalı far üniteleri, 1940'lardan 1980'lere kadar Amerikan otomobillerinde hakimiyet kurdu; daha sonra kompozit gövdeler ve değiştirilebilir halojen ampuller devreye girdi.

Modern farlar sadece lamba değil, mühendislik ürünü sistemlerdir. Reflektörler ve projektör lensleri, karşıdan gelen trafiği kör etmeden yolu aydınlatacak şekilde ışık huzmesini şekillendirir. Halojen, xenon HID ve LED ışık kaynaklarının her biri farklı renk sıcaklıkları ve kullanım ömürleri üretir. Matrix LED ve adaptif sistemler artık öndeki araçların etrafından ışığı yönlendirir.

Yaygın far tipleri

• Halojen: ucuz, sıcak sarı ışık, kısa ömürlü.
• Xenon HID: parlak beyaz ark lambası, balast gerektirir.
• LED: verimli, uzun ömürlü, anında yanar.
• Lazer: Sadece yüksek ışınlı, çok uzun menzilli, pahalı.

Yönetmelikler oldukça farklılık gösteriyor. Avrupa, ABD'nin yakın zamanda izin verdiği gelişmiş adaptif farlara izin veriyor. Yanmış bir far çoğu yargı bölgesinde güvenlik kusuru olarak kabul ediliyor ve farların yanlış hizalanması birçok yerde muayeneden geçemiyor.