Kolon, yukarıdan gelen yükü temele ileten dikey bir yapısal elemandır. Mimarlıkta en eski yapısal araçlardan biridir. Yunanlılar onları taştan oymuş, Romalılar oranlarını iyileştirmiş, modern mühendisler ise çelik ve betonarme kullanarak inşa etmektedirler.

Kolonlar esas olarak basınç altında çalışır. Üstten uygulanan bir yük, malzemenin içinden geçerek tabana doğru ilerler. Kolon kısa ve kalınsa ezilir. Uzun ve inceyse burkulur. Uzunluk, şekil ve malzeme arasındaki ilişki, taşıyabileceği yük miktarını belirler.

Kolonlar iç veya dış mekanda, açıkta veya gizli olabilir. Birçok binada, duvarların içine gizlenirler veya düzgün bir görünüm için kaplanırlar. Diğerlerinde ise öne çıkarılırlar - bir otoparkın açıkta kalan beton kolonları, bir sanayi deposunun çelik kolonları gibi.

Bağlantılar önemlidir. Bir kolon, yükünü temele aktarmalı ve üstündeki kirişlerden ve döşemelerden gelen yükleri karşılamalıdır. Kötü detaylandırılmış bağlantılar, özellikle deprem veya rüzgar yükü altında, arızaya yol açabilir.