Kabile, genellikle akrabalık ve toprak bağlarıyla birbirine bağlı, topluluktan daha büyük bir sosyal gruptur. Bu terimin karmaşık bir tarihi vardır. İlk antropologlar, topluluk ve devlet arasında, evrimin belirli bir aşamasındaki toplumları tanımlamak için kullanmışlardır. Bu çerçeve ortadan kalkmış olsa da, kelime varlığını sürdürmektedir. Bugün genellikle, ortak bir ataya, dile veya toprağa sahip olan ve genellikle konseyler veya şefler aracılığıyla bir tür kolektif kimliği tanıyan bir grubu ifade eder.

Kabileler tek tip değildir. Bazıları eşitlikçi, diğerleri ise hiyerarşik soylara sahiptir. Bazıları tamamen bağımsız, diğerleri ise devletler içinde varlığını sürdürmektedir. Bu terim sıklıkla tartışmalıdır. Sömürgecilik bağlamında, yöneticiler kabile kavramını böl ve yönet taktiği olarak kullanarak, daha önce var olmayan kimlikler atamışlardır. Orta Doğu ve Afrika'da, kabile aidiyeti siyasi olarak önemini korumaktadır, bazen de sömürge haritalarının yaratılmasına yardımcı olduğu şekillerde.

Ortak özellikler

• Akrabalık, temel bir düzenleyici ilke olarak.
• Ortak toprak veya ata yurdu.
• Yetkileri sınırlı olan konseyler veya şefler.
• Segmental örgütlenme: gruplar bölünür ve yeniden birleşir.

"Kabile" kelimesi ancak dikkatli kullanıldığında faydalıdır. Tek bir türü değil, bir dizi toplumu tanımlar.