Prestij ekonomisinde statü, biriktirmekten ziyade cömertçe vermekle kazanılır. En çok veren kişi en çok saygıyı kazanır. Bu, zenginliğin elde tutulanlarla ölçüldüğü piyasa mantığına aykırıdır. Ancak birçok küçük ölçekli toplumda, biriktirme şüphe ve alay konusu olur. Paylaşmak, etki yaratmanın yoludur.

Kuzeybatı Kıyısı'ndaki potlatch töreni bunun klasik bir örneğidir. Yüzlerce konuğa battaniye ve kano dağıtan ev sahibi unvanlar ve itibar kazanır. Trobriand Adaları'ndaki Kula takası da benzer şekilde işler: değerli deniz kabuklarını elden ele dolaştıran erkekler şöhret kazanır. Her iki durumda da amaç maddi olarak kar elde etmek değil, yükümlülükler, ittifaklar ve sosyal statü yaratmaktır. Prestij ekonomileri genellikle geçimlik üretimle birlikte var olur. İnsanlar hayatta kalmak için ihtiyaç duydukları yiyecekleri değil, fazlalıklarını dağıtırlar.

Başlıca özellikler

• Statü, sahip olmaktan değil, vermekten gelir.
• Halkın cömertliği sosyal borç yaratır.
• Rekabetçi bağış yapma eğilimi zamanla artabilir.
• Maddi zenginlik birikmek yerine dolaşır.

Prestij ekonomileri, ekonomik davranışın evrensel olmadığını gösteriyor. İnsanlar farklı şeylere değer veriyor ve cömertlik bir güç biçimi olabiliyor.