Plantasyon, genellikle ihracat için yetiştirilen tek bir nakit ürüne ayrılmış büyük bir arazidir. Şeker, pamuk, kahve, çay, kauçuk, kakao, muz, palmiye yağı ve tütünün hepsi bu şekilde yetiştirilmiştir. Bu model 17. yüzyılda Amerika ve Karayipler'de şekillenmiş ve daha sonra Asya ve Afrika'ya yayılmıştır.

Plantasyonlar sermaye ve emek yoğun işletmelerdir. Geniş alanların temizlenmesini, tek bir türün ekilmesini ve hasadın yerinde işlenmesini gerektirirler. Bu kombinasyon, onları uzak pazarlar için emtia üretmede verimli hale getirmiş, ancak aynı zamanda onları sömürge ekonomilerine ve birçok durumda köleliğe ve sözleşmeli işçiliğe derinden bağlamıştır. Sosyal ve siyasi miras, eski plantasyon bölgelerindeki kırsal yaşamı hala şekillendirmektedir.

Yaygın plantasyon ürünleri

• Brezilya, Küba ve Hindistan'da şeker kamışı
• Kolombiya, Vietnam ve Etiyopya'da kahve
• Malezya, Tayland ve Endonezya'da kauçuk
• Malezya ve Endonezya'da yağ palmiyesi

Modern plantasyonlar, ormansızlaşma, biyolojik çeşitlilik kaybı ve çalışma koşulları nedeniyle baskı altındadır. Rainforest Alliance ve RSPO gibi sertifikasyon programları standartlar belirlemeye çalışsa da, uygulama şekli değişkenlik göstermektedir.