Plantacja to duża posiadłość przeznaczona pod uprawę jednej rośliny towarowej, zazwyczaj przeznaczonej na eksport. W ten sposób uprawiano cukier, bawełnę, kawę, herbatę, kauczuk, kakao, banany, palmę olejową i tytoń. Model ten ukształtował się w XVII wieku w obu Amerykach i na Karaibach, a później rozprzestrzenił się na Azję i Afrykę.

Plantacje są kapitałochłonne i pracochłonne. Wymagają karczowania dużych obszarów, sadzenia jednego gatunku i przetwarzania plonów na miejscu. To połączenie sprawiło, że były one wydajne w produkcji towarów na odległe rynki, ale jednocześnie silnie związane z gospodarką kolonialną, a w wielu przypadkach z niewolnictwem i pracą kontraktową. Społeczne i polityczne dziedzictwo nadal kształtuje życie wiejskie w dawnych regionach plantacyjnych.

Typowe uprawy plantacyjne

• Trzcina cukrowa w Brazylii, na Kubie i w Indiach
• Kawa w Kolumbii, Wietnamie i Etiopii
• Kauczuk w Malezji, Tajlandii i Indonezji
• Palma oleista w Malezji i Indonezji

Współczesne plantacje zmagają się z presją wylesiania, utraty bioróżnorodności i niekorzystnych warunków pracy. Systemy certyfikacji, takie jak Rainforest Alliance i RSPO, starają się wyznaczać standardy, choć ich egzekwowanie jest zróżnicowane.