Gübre, büyüme için gerekli besinleri sağlamak amacıyla toprağa veya bitkilere eklenen doğal veya sentetik herhangi bir maddedir. Başlıca besin maddeleri, makro besinler olarak bilinen azot (N), fosfor (P) ve potasyum (K)'dır; ayrıca kalsiyum, magnezyum ve kükürt gibi ikincil besinler ve demir, çinko ve bor gibi mikro besinler de bulunur. Organik gübreler arasında gübre, kompost, kemik unu ve balık emülsiyonu; sentetik gübreler arasında ise üre, amonyum nitrat, üçlü süperfosfat ve potasyum klorür yer alır. Modern gübre endüstrisi, 19. yüzyıldaki keşiflerden doğmuştur: Justus von Liebig'in bitki beslenmesi mineral teorisi, Şili nitrat madenciliği ve 1913'te atmosferik azottan amonyak sentezleyen ve tarımı devrimleştiren Haber-Bosch süreci. Gübre kullanımı, küresel mahsul verimini yaklaşık dört katına çıkarmıştır, ancak aynı zamanda nitrat sızıntısı, su yollarının ötrofikasyonu, sera gazı emisyonları ve toprak asitlenmesi gibi çevresel sorunlara da yol açmıştır. Verimliliği artırmak ve zararı azaltmak için dengeli gübreleme, hassas uygulama ve organik kaynaklar teşvik edilmektedir.