Nawóz to każda naturalna lub syntetyczna substancja dodawana do gleby lub roślin w celu dostarczenia niezbędnych składników odżywczych dla wzrostu. Głównymi składnikami odżywczymi są azot (N), fosfor (P) i potas (K), znane jako makroelementy, wraz z drugorzędnymi składnikami odżywczymi, takimi jak wapń, magnez i siarka, oraz mikroelementami, takimi jak żelazo, cynk i bor. Nawozy organiczne obejmują obornik, kompost, mączkę kostną i emulsję rybną; nawozy syntetyczne obejmują mocznik, saletrę amonową, potrójny superfosfat i chlorek potasu. Współczesny przemysł nawozowy wyrósł z odkryć XIX wieku: mineralnej teorii odżywiania roślin Justusa von Liebiga, wydobycia saletry chilijskiej oraz procesu Habera-Boscha z 1913 roku, który umożliwił syntezę amoniaku z azotu atmosferycznego i zrewolucjonizował rolnictwo. Stosowanie nawozów zwiększyło plony upraw na świecie mniej więcej czterokrotnie, ale spowodowało również problemy środowiskowe, w tym wypłukiwanie azotanów, eutrofizację cieków wodnych, emisję gazów cieplarnianych i zakwaszenie gleb. Aby zwiększyć wydajność i ograniczyć szkody, promowane jest zrównoważone nawożenie, precyzyjne stosowanie i źródła organiczne.