Drenaj, mahsuller için büyüme koşullarını iyileştirmek amacıyla topraktan veya tarım arazisinden fazla suyun uzaklaştırılmasıdır. Fazla su, toprak gözeneklerini doldurur, kökleri oksijensiz bırakır, ekimi geciktirir ve verimi düşürür. Tarımsal drenaj, açık hendekler ve oluklar kullanılarak yüzeysel veya suyun toplanıp uzaklaştırılması için gömülü delikli borular veya kiremitler kullanılarak yeraltı şeklinde olabilir. Yeraltı kiremit drenajı, 19. yüzyılda Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'da öncülük edilmiş olup, ağır topraklara sahip nemli bölgelerde yaygın olarak kullanılmaktadır. Faydaları arasında daha erken ilkbahar ekimi, daha derin köklenme, erozyonun azalması ve daha yüksek verim yer alır; dezavantajları arasında sulak alanların kaybı, özellikle nitrat ve fosfor olmak üzere besin maddesi akışının artması ve alg patlamaları gibi aşağı havzada su kalitesi sorunları yer alır. Modern drenaj sistemleri, besin maddesi kayıplarını azaltmak için genellikle kontrollü drenaj yapıları ve biyoreaktörler içerir. Drenaj ayrıca, su baskınına uğramış ve tuzlu arazilerin ıslahı için kullanılır ve genellikle kurak bölgelerde su seviyelerini yönetmek ve tuzlanmayı önlemek için sulama ile birleştirilir.