Drenaż to usuwanie nadmiaru wody z gleby lub gruntów rolnych w celu poprawy warunków wzrostu roślin. Nadmiar wody wypełnia pory glebowe, pozbawia korzenie tlenu, opóźnia sadzenie i zmniejsza plony. Drenaż rolniczy może być powierzchniowy, wykorzystując otwarte rowy i bruzdy, lub podziemny, wykorzystując zakopane perforowane rury lub płytki, które zbierają i odprowadzają wodę. Drenaż podziemny z płytek został zapoczątkowany w Stanach Zjednoczonych i Europie w XIX wieku i nadal jest powszechny w wilgotnych regionach o ciężkich glebach. Korzyści obejmują wcześniejsze sadzenie wiosną, głębsze ukorzenienie, mniejszą erozję i wyższe plony; wady obejmują utratę terenów podmokłych, zwiększony odpływ składników odżywczych – zwłaszcza azotanów i fosforu – oraz problemy z jakością wody w dolnym biegu rzeki, takie jak zakwity glonów. Nowoczesne systemy drenażowe często obejmują kontrolowane struktury drenażowe i bioreaktory w celu zmniejszenia strat składników odżywczych. Drenaż jest również wykorzystywany do rekultywacji podmokłych i zasolonych gruntów, często w połączeniu z nawadnianiem w regionach suchych, aby kontrolować poziom wód gruntowych i zapobiegać zasoleniu.