Drainage is het verwijderen van overtollig water uit de bodem of landbouwgrond om de groeiomstandigheden voor gewassen te verbeteren. Overtollig water vult de poriën van de bodem, onttrekt zuurstof aan de wortels, vertraagt ​​het planten en vermindert de opbrengst. Landbouwdrainage kan oppervlakkig zijn, met behulp van open sloten en voren, of ondergronds, met behulp van geperforeerde buizen of drainagebuizen die water opvangen en afvoeren. Ondergrondse drainage met buizen werd in de 19e eeuw in de Verenigde Staten en Europa ontwikkeld en is nog steeds gebruikelijk in vochtige gebieden met zware grondsoorten. Voordelen zijn onder andere eerder planten in het voorjaar, diepere wortelgroei, minder erosie en hogere opbrengsten; nadelen zijn onder andere verlies van wetlands, verhoogde afvoer van voedingsstoffen – met name nitraten en fosfor – en problemen met de waterkwaliteit stroomafwaarts, zoals algenbloei. Moderne drainagesystemen omvatten vaak gecontroleerde drainageconstructies en bioreactoren om het verlies van voedingsstoffen te verminderen. Drainage wordt ook gebruikt om drassige en zilte grond te herstellen, vaak in combinatie met irrigatie in droge gebieden om de grondwaterstand te reguleren en verzilting te voorkomen.