Mürettebat yoksa, dönüş yolculuğu da yok. Uzay sondası, uzak hedefleri keşfetmek, veri göndermek ve genellikle tasarlanan ömrünün çok ötesinde çalışmaya devam etmek için inşa edilmiş insansız bir uzay aracıdır.

Uzay sondaları, küçük yakın geçiş araçlarından, düzinelerce alete sahip karmaşık yörünge araçlarına kadar çeşitlilik gösterir. Gezegenleri, uyduları, asteroitleri ve kuyruklu yıldızları ziyaret ederler ve bazıları güneş sistemini tamamen terk etmiştir. İletişim gecikmeleri dakikalardan saatlere kadar uzanır; bu da sondaların sorunları kendi başlarına çözmeleri gerektiği anlamına gelir.

Önemli sondalar

• Voyager 1 ve 2, 1977'de denize indirildi.
• Plüton'un yanından geçen New Horizons uzay aracı
• Rosetta, bir kuyruklu yıldıza iniş yaptı.
• Parker Güneş Sondası, Güneş'in koronasını inceliyor.

Güç, sürekli bir kısıtlama unsurudur. Güneş panelleri Güneş'e yakınken çalışır ancak uzaklaştıkça zayıflar. Radyoizotop termoelektrik jeneratörler, dış gezegenlere yapılan görevler için onlarca yıl elektrik sağlar.