Retiküler formasyon, beyin sapından geçen yaygın bir nöron ağıdır. Uyarılma, uyku-uyanıklık geçişleri ve dikkatin düzenlenmesinde merkezi bir rol oynar.

Yükselen lifler talamus ve kortekse uzanarak uyanıklığı ve dikkati korumaya yardımcı olur. İnen lifler kas tonusunu ve otonom fonksiyonları etkiler. Retiküler formasyona verilen hasar komaya neden olabilir; uyarılma uyuyan bir hayvanı uyandırabilir. Ağ ayrıca gelen duyusal bilgileri filtreleyerek ilgili sinyallerin daha yüksek merkezlere ulaşmasını sağlarken ilgisiz olanları bastırır.

Retiküler formasyon içindeki farklı bölgeler, uyarılma ve motor kontrolün belirli yönlerine katkıda bulunur. Locus coeruleus ve diğer monoaminerjik çekirdekler, retiküler çekirdeğin içine yerleşmiş veya ona bitişiktir ve genel beyin durumlarını düzenler. Bu yapı filogenetik olarak eskidir ve bilincin en temel düzenlenmesi için gereklidir.

Beyin uyku halinden uyanıklık haline geçerken veya tetikte kalma durumunu korurken, retiküler formasyon büyük ölçüde rol oynar.