Generalisatie is de neiging om te reageren op stimuli die lijken op de oorspronkelijke geconditioneerde stimulus. Zodra een reactie op een specifieke prikkel is aangeleerd, roepen soortgelijke prikkels ook die reactie op, zij het meestal in mindere mate.

Een kind dat door een bepaalde hond gebeten is, kan bang worden voor andere honden, of zelfs voor andere dieren. Een toon die gekoppeld wordt aan voedsel, wekt speekselproductie op, niet alleen bij die specifieke toon, maar ook bij tonen met een vergelijkbare frequentie. De generalisatiegradiënt laat zien dat de responssterkte afneemt naarmate de nieuwe stimulus minder op de oorspronkelijke stimulus lijkt. Discriminatietraining kan de gradiënt verscherpen, zodat slechts een smal bereik van stimuli effectief blijft.

Generalisatie is adaptief. Het maakt het mogelijk om geleerde vaardigheden over te dragen naar nieuwe, maar verwante situaties, zonder dat elke situatie opnieuw hoeft te worden ervaren. Het wordt maladaptief wanneer de generalisatie te breed is, zoals bij fobieën die veel verder reiken dan het oorspronkelijke gevaar. Hetzelfde principe speelt een rol bij operante conditionering en bij het leren van categorieën door mensen.

Leren zou van beperkt nut zijn als het alleen van toepassing was op de exacte stimulus waarmee getraind werd. Generalisatie vergroot het bereik ervan.