Sprinterzy ścigają się przez serię równomiernie rozmieszczonych przeszkód, pokonując każdą z nich bez wybijania się z rytmu. Ta konkurencja to bieg przez płotki. Łączy w sobie czystą prędkość z precyzyjną techniką skoku.

Standardowe dystanse na otwartym powietrzu to 110 metrów dla mężczyzn i 100 metrów dla kobiet w biegu sprinterskim przez płotki, plus 400 metrów w biegu pośrednim dla obu drużyn. Każdy zawodnik musi pozostać na torze i pokonać dziesięć płotków. Trafienie w płotek nie skutkuje dyskwalifikacją, chyba że przeszkadza innemu biegaczowi, jednak wiąże się z utratą czasu i równowagi.

Technika kładzie nacisk na szybkie przeskoki nogi prowadzącej i szybki powrót nogi za linią, aby utrzymać wysoką prędkość między płotkami. Trening łączy sprinty z powtarzalnymi pokonywaniem płotków i ćwiczeniami rytmicznymi. Najlepsi płotkarze sprawiają, że przeszkody wydają się niemal nieistotne dla ich szybkości.

Czysty bieg przez płotki z maksymalną prędkością to jeden z najbardziej technicznych sprintów na torze.