Sprinters rennen over een reeks gelijkmatig verdeelde hindernissen en nemen elke hindernis zonder hun ritme te verliezen. Dat onderdeel heet hordenlopen. Het combineert pure snelheid met een precieze springtechniek.

De standaardafstanden in de buitenlucht zijn 110 meter voor mannen en 100 meter voor vrouwen bij de sprint horden, plus de 400 meter horden voor beide disciplines. Elke atleet moet in zijn of haar baan blijven en tien horden nemen. Het raken van een horden leidt niet tot diskwalificatie, tenzij het een andere loper hindert, maar het kost wel tijd en evenwicht.

De techniek legt de nadruk op een snelle afzet van het voorste been en een snelle herstelbeweging van het achterste been, zodat de snelheid tussen de horden hoog blijft. De training combineert sprintwerk met herhaalde hordenovergangen en ritmeoefeningen. De beste hordenlopers laten de hindernissen bijna als bijkomstigheid van hun voorwaartse snelheid overkomen.

Een perfecte vlucht over horden op maximale snelheid is een van de meest technische sprintonderdelen in de atletiek.