Stany Zjednoczone co dziesięć lat liczą swoich mieszkańców. Spis powszechny to systematyczne liczenie populacji, zazwyczaj obejmujące wiek, płeć, skład gospodarstwa domowego, a czasem dochody, rasę i warunki mieszkaniowe. Rządy wykorzystują go do przydzielania miejsc w legislaturach, dystrybucji funduszy i planowania usług publicznych. Firmy wykorzystują go do podejmowania decyzji o miejscach otwierania sklepów.

Pierwsze nowożytne spisy ludności pochodzą z XVIII wieku w Skandynawii i Stanach Zjednoczonych. Wcześniej społeczeństwa przeprowadzały spisy na potrzeby podatków lub poboru do wojska. Obecnie spisy prowadzą krajowe urzędy statystyczne, a Organizacja Narodów Zjednoczonych ustala wytyczne. Niektóre kraje stosują rejestry zamiast ankiet zbieranych od drzwi do drzwi.

Dlaczego to ważne

• Reprezentacja polityczna: miejsca w parlamencie lub kongresie
• Finansowanie: szkoły, szpitale, drogi i programy socjalne
• Badania: trendy demograficzne, migracje, starzenie się
• Planowanie: reagowanie w sytuacjach awaryjnych, mieszkalnictwo, transport

Spisy powszechne są drogie i niedoskonałe. Niedoliczenia najbardziej dotykają grupy marginalizowane. Mimo to żadne inne narzędzie nie zapewnia pełnego obrazu całej populacji w jednym punkcie czasowym.