W eksperymentach Stanleya Milgrama zwykli uczestnicy aplikowali obcej osobie silne wstrząsy elektryczne, które ich zdaniem były silnymi wstrząsami elektrycznymi, tylko dlatego, że eksperymentator nakazał im kontynuować. Posłuszeństwo to podporządkowanie się poleceniom autorytetu.

Badania wykazały, że presja sytuacyjna – sygnały autorytetu, stopniowa eskalacja, rozproszenie odpowiedzialności – może przeważyć nad osobistymi zastrzeżeniami moralnymi. Posłuszeństwo nie jest z natury czymś negatywnym; skoordynowane życie społeczne wymaga go w wielu kontekstach. Niebezpieczeństwo pojawia się, gdy autorytet jest nieuprawniony lub gdy polecenia są sprzeczne z normami etycznymi.

Późniejsze badania skupiały się na różnicach kulturowych, roli osób niezgadzających się z opinią publiczną oraz warunkach sprzyjających oporowi wobec niesprawiedliwej władzy. Zrozumienie posłuszeństwa pomaga wyjaśnić zarówno efektywność organizacji, jak i historyczne okrucieństwa. Szkolenie w zakresie etycznego podejmowania decyzji i jawna ochrona osób niezgadzających się z opinią publiczną mogą ograniczyć destrukcyjne posłuszeństwo.

Gotowość do powiedzenia „nie” władzy pozostaje kruchą, ale niezbędną umiejętnością.